Geen telefoons bij Masterskip

Een opvallende campagne van Masterskip: de stichting die middelbare scholieren meeneemt op oceaanreizen, besluit zes weken offline te gaan tijdens hun reis. Een slimme zet, blijkbaar, want nog nooit meldden zich zoveel leerlingen aan.

Terwijl de wereld worstelt met de verslaving aan smartphones en social media, ziet Masterskip juist een tegenovergestelde trend. Steeds meer scholieren kiezen ervoor om mee te gaan en zich zes weken lang af te sluiten van de buitenwereld.
De organisatie is de afgelopen jaren gegroeid van één tallship met 80 plekken naar drie eigen schepen met in totaal 450 deelnemers.

Geen telefoons

Directeur Frank Stienstra vindt het ook opvallend. Maar hij denkt niet dat het hoge aantal aanmeldingen een directe link heeft met het nieuwe telefoonbeleid. “We weten dat telefoons helemaal niet nodig zijn aan boord en daarom is het niet zo’n grote stap voor ons.”
“Wat regulier onderwijs en ouders niet kunnen bieden, krijgen wij wel voor elkaar. Ik denk dat daarom de animo zo groot is.”

Te veel afleiding

De reden dat telefoons bijna niet zijn toegestaan, is omdat het voor te veel afleiding zou zorgen. “Telefoons zijn onwijs interessant en leuk om in weg te zakken. Maar als je dat doet, ben je niet aan boord en sta je niet in het moment. Juist omdat je op het schip zit, heb je altijd wel afleiding.”

Bovendien: op de oceaan is er amper bereik. Tijdens vorige reizen deden de deelnemers de telefoons daarom uit zichzelf al weg. “Maar dat duurde wel altijd een tijdje”, zegt Stienstra. “En dat is zonde, want dan heb je al een aantal weken gemist. Daarom hebben we besloten om de telefoon vanaf het begin in te nemen.”
De telefoons werden dus al nauwelijks gebruikt. Sterker nog, eigenlijk al helemaal niet.

Eigen verantwoordelijkheid

Het beleid werkt als volgt: de scholieren komen aan boord en vinden hun plekje. Dan is het tijd voor het laatste berichtje aan familie en vrienden. Met een kleine ceremonie gaan de telefoons in een kist en worden ze opgeborgen.

Daarna wordt er zo’n twee weken gevaren, zonder mobiel dus. Vervolgens bepalen de docenten het eerste moment waarop de telefoons even uit de kist mogen.
Na dat moment gaan de telefoons weer terug de kist in. Na weer twee weken kiezen de trainees zelf wanneer de telefoons er nog eens even uit mogen.

Helemaal aan het eind krijgen de leerlingen volledige verantwoordelijkheid. Niet alleen over de telefoon, maar over het hele schip. Op dat moment draait het schip in principe volledig op scholieren. “Ze krijgen dan ook hun telefoons weer terug”, zegt Stienstra. “Maar ik hoop dat ze die nog wel even wegleggen.”

Lees het hele artikel van Pelle Numan op de site van Watersport tv.
Beeld: Watersport tv.