Twee Posten of één?

Met enige regelmaat krijgt de redactie van lezers de vraag of we de Zee- en de Scheepspost niet samen kunnen voegen. Al puzzelend met voor- en nadelen denken we een antwoord gevonden te hebben.

Een eenvoudig vraagstuk is het niet. Hoewel oprichter Wouter van Dusseldorp ooit overtuigd begon met alleen de Zeepost voor de professionele chartervaart, bleek na enkele jaren dat er ook voor een nieuwsbrief over het varend erfgoed een heel eigen en geïnteresseerd publiek was. Inmiddels hebben beide ‘Posten’  zich ruimschoots bewezen, en spreken ze elk een in hoge mate betrokken doelgroep aan.

Dubbeling

Een flink aantal abonnees is zo betrokken dat ze beide nieuwsbrieven – of zelfs alle drie – lezen, en met name zij zien ook de dubbelingen: er verschijnen nogal wat artikelen die we voor beide doelgroepen interessant vinden, en dan zowel in de Zee- als in de Scheepspost plaatsen. En soms doen we dat juist niet, terwijl we ons goed voor kunnen stellen dat dat ook maar een arbitraire keuze is.
Zo plaatsen we bijvoorbeeld veel waddennieuws en ander nieuws over natuur en landschap in de Zeepost, vanuit de gedachte dat een goede charterschipper geïnteresseerd is in zijn of haar omgeving, en daar de gasten ook met enige deskundigheid over moet kunnen vertellen. Niettemin zijn we ons ervan bewust dat veel plezierwadvaarders misschien wel net zo geïnteresseerd zijn, maar die lezen meestal alleen de Scheepspost, waar we dat nieuws doorgaans niet in opnemen.

Anderzijds zijn er ook lezers die het juist op prijs stellen om niet teveel nieuws aangeboden te krijgen dat buiten hun directe belangstellingssfeer valt. Zo horen we wel eens van lezers uit erfgoedkringen dat ze geen boodschap hebben aan typisch ‘beroepsvaardersnieuws’, terwijl er ook genoeg charterschippers zijn die niet direct geboeid worden door de zoveelste restauratie van een erfgoedobject, hoe spraakmakend dat in erfgoedkringen ook mag zijn.

De eventuele scheidslijnen tussen de Posten zijn overigens duidelijker waar het gaat om de Windassist. Hoewel ook daar dubbelingen in te vinden zijn, met namen tussen Zeepost en Windassist, wordt met de – tweetalige – Windassist wel veel duidelijker een andere doelgroep bediend dan met de twee andere ‘Posten’. Windassist valt daarom vooralsnog buiten deze discussie.

Verbinding

In discussies die redactie en bestuur hier samen over voeren, komt de vraag naar boven wat we er zelf van vinden. En dan blijkt dat wij helemaal niet zo bezig zijn met de eventuele scheidslijnen tussen beroeps- en pleziervaart, tussen charterschepen en varend erfgoed, of tussen ‘profs’ en ‘liefhebbers’. Integendeel, we zien juist veel vaker aanleiding voor kruisbestuiving en verbinding dan voor een scherp onderscheid.
Belangrijke actuele thema’s spelen op vergelijkbare manier voor beide doelgroepen. Veiligheid en duurzaamheid, om er twee te noemen, raken beide velden in dezelfde mate. Weliswaar komt de waterpolitie niet bij elke Wieringerbol de mast controleren, maar voor de eigenaar is het even belangrijk om te weten of die niet onverhoeds naar beneden komt als voor een beroepsschipper. En ondanks inspanningen om voor het erfgoed een uitzonderingspositie te bewerkstelligen, telt het belang van een emissievrije vaart voor iedereen uiteindelijk even zwaar.
De status van varend erfgoed wordt trouwens ook niet beperkt tot de Scheepspostlezers: de beroepszeilvaart had de coronapandemie niet kunnen overleven als het niet om erfgoedschepen ging, en de erkenning van dat gegeven breed was doorgedrongen tot publiek en overheid.

Identiteiten respecteren

Er zijn dus valide argumenten om de twee ‘Posten’ samen te voegen, en ook het werk van de redactie zou er veel efficiënter door worden. En dus gaan we daar aan werken, waarbij we het gevoel van identiteit van de verschillende doelgroepen wel een plek willen geven. Door onze webmaster Willem wordt daar, samen met zijn ‘side-kick’ Jurgen, nu een oplossing  voor gezocht die recht doet aan beide wensen: één ‘smoel’ voor beide Posten, dat de herkenbaarheid voor verschillende doelgroepen intact laat. Dat vergt vooral technische aanpassingen en vernieuwingen in de ‘digitale machinekamer’, en die zijn niet één-twee-drie uitgeknobbeld en doorgevoerd. Hoe snel dat proces resultaat oplevert valt dan ook niet te zeggen, maar in de loop van het jaar krijg je er ongetwijfeld meer over te lezen, want er wordt aan gewerkt!