Angela Brandsma finishte op de Filipijnen

“Ik ben nu officieel de wereld rond gezeild”, jubelt Clipper Race-schipper Angela Brandsma (Sneek) daags nadat ze met haar team Power of Seattle Sports in het Filipijnse Subic Bay als zesde finishte. “In de 2019-20 editie ben ik namelijk als First Mate in Subic Bay in de Filipijnen begonnen, maar voor de racemanager telt dit niet”, lacht de Friezin.

Doldrums

“Wij gingen als derde de doldrums in en kwamen er als eerste uit. Waar we zijn gestart en waar ik dacht dat de wind zou zijn, was precies waar ik de motor uit deed. Dat is echt een tactisch spel. Als je de motor aanvraagt, mag je die pas drie uur later aanzetten. Je moet dus heel erg nadenken, rekenen en naar de voorspellingen kijken om die optie van die veertig uur in het juiste raam te doen. Dat hebben we super goed gedaan.”

Tegenstroom

Power of Seattle Sports lag ongeveer twee dagen aan kop, waarna ze in een windwak met sterke stroming terechtkwamen. “Dat was zoals verwacht. Iedereen komt daarin, dus dan maakt het niet zo uit. We gingen allemaal met de stroming mee. Alleen kwam ik op een gegeven moment in een gedeelte met tegenstroming. Dat was een soort van krul in die stroming, wat niet voorspeld was. Daardoor gingen wij achteruit en dreef iedereen om ons heen gewoon door. Daar kwamen we als tiende uit, dus we gingen van één naar tien. Dat was heel zuur, vooral voor de bemanning. Toen hebben we gekozen voor een route meer richting het noorden. Deze etappe draaide om de passaatwind. Wie daar als eerste inkomt, die wint in principe. De boten voor ons gingen allemaal meer naar het noordwesten, terwijl de kortste route naar de passaatwind naar het noorden was.”

Zeilwissels

De achterstand liep op naar tweehonderd tot tweehonderdvijftig mijl, maar Brandsma hield het hoofd koel. “Ik dacht dat maken wij wel goed in de passaatwind, maar daarvan hebben we slechts een halve dag profijt gehad. Er bouwde zich ten westen van ons, vlakbij de Filipijnen, een cycloon op en die zoog de hele passaatwind leeg. Dat gebeurt één keer in de tien tot twaalf jaar. Vervolgens hebben we keihard gevochten en veel zeilwissels gedaan. We kwamen steeds dichterbij en haalden al snel drie boten in. Uiteindelijk lagen we zesde op 165 mijl achter nummer vijf. Dat hebben we teruggebracht naar vijftig mijl.”

Oceansprint

Tijdens deze race naar de Filipijnen kregen de teams de kans om extra punten te winnen met de Ocean Sprint. Brandsma: “Die gaat over een afstand van bijna vierhonderd mijl tussen twee lengtegraden. Je geeft de tijd aan wanneer je erin gaat en de tijd wanneer je eruit gaat.” De drie snelste boten krijgen respectievelijk drie, twee en één punt(en). “De vijf boten voor ons konden toen met spinnaker lekker ruime wind knallen. Wij hebben daar ongeveer halve wind gevaren met maximaal 53 knopen. We hebben echt keihard gevochten en een beetje overpowered gezeild. Het was superheftig met golven van acht meter. We hadden wel de tweede plek op anderhalf uur achter nummer één die met spinnaker zeilde.

Windwak

“In de Luzonstraat om de Philippijnen heen hebben we een paar goede dingen gedaan, waardoor we heel dicht bij de nummer vijf kwamen. Inmiddels was het gat met de drie boten achter ons tweehonderd mijl. Dus we hebben gewoon goed gevaren. Vlak voor de finish kwamen we in zo’n mega windwak, waar we ook niet omheen konden en werden we zesde.”

Trots

Met welk gevoel kijk je terug op deze etappe? “Om van plek één naar tien te gaan, is wel een erg zure appel. Om dan zo terug te vechten, maakt me gewoon heel trots op het team. In de ranking staan we nu een punt achter nummer vijf. In de vorige editie won uiteindelijk de boot die eerder laatste stond. Nu gaat ook meespelen hoe hard je hebt gepusht, hoe moe je bemanning is en hoe de staat van je zeilen is. Onze spinnakers en windseeker zijn bijvoorbeeld nog in topconditie. Er komen heel veel etappes aan, waarin de spi cruciaal wordt. Het is een marathon, geen sprint. Dus je moet slim met je materiaal omgaan.”

Bron: Vaarmarkt.
Foto: Clipper Race